Vandaag ben ik om 09.00 uur opgestaan. Het bed waar Tom en ik in slapen is niet het fijnste bed van deze vakantie. Het is kleiner dan de andere en we liggen in een kuil. Ik heb dan ook niet zo lekker geslapen. Maar dat mag de pret niet drukken. Na een lekkere douche heb ik mij aangekleed en ben ik op de laptop alvast het verslag van gisteren gaan schrijven. Aangezien we hier geen internet op de kamer hebben hoop ik dat ik het later op de dag of vanavond in de lobby op de weblog kan gooien. Om 10.00 uur heb ik de kinderen wakker gemaakt en nadat simone gewassen en aangekleed was zijn wij samen het ontbijt gaan zoeken. Dit werd bij een bakker wat broodjes en croissants. Toen we terug kwamen was Tom ook fris en fruitig en aangekleed en hebben we samen ontbeten

Om 06.00 uur ging de wekker van mijn telefoon. De enige die daar wakker van werd was ik. De rest bleef in diepe slaap. Om 06.10 uur had ik de wekkerradio gezet en toen deze afging kwam er iets van beweging in de kids. Om 06.15 uur zou de wake-up call moeten bellen dus terwijl ik in de douche stond Tom verteld dat als de telefoon ging hij moest opnemen en de telefoon moest beantwoorden. Gelukkig voor Tom was het een bandje. Nadat iedereen gewassen en aangekleed was hebben we de laatste spullen in de koffer gedaan. Als je de kleding weer een beetje normaal opvouwt kunnen ze zelfs redelijk normaal dicht. Dat mag ook wel als je 2 koffers, 1 grote XXL-tas en nog een kleiner koffertje bij je hebt. Hierna gebeld met de balie om de auto klaar te laten zetten en om de koffers op te laten halen. Na een paar minuten stond de bellboy aan de deur welke de koffers alvast mee naar beneden nam. Toen wij even later ook beneden kwamen, en hadden uitgecheckt, lagen de koffers al in de auto en konden we zo vertrekken. Even TomTom ingesteld op het adres van Alamo op de luchthaven en rijden maar. Een kwartiertje later waren we al bij Alamo. Nadat de auto gecheckt was op eventuele schade en de mijlstand was genoteerd konden we de koffers uitladen en naar een bus lopen die ons naar de luchthaven bracht. Het bleek dat we 1224 mijl hadden gereden. Dit is bijna 2000 kilometer in 20 dagen. Nadat de koffers waren ingeladen in de bus reden we naar het vliegveld en werden we voor de deur van de Delta terminal afgezet. Hier moest je eerst zelf je instapkaarten uit een machine toveren. Nadat dit gelukt was kon je de koffers inleveren. Hierna door de veiligheidscontrole waarbij uiteraard de schoenen weer uit moesten. Om 09.00 uur hadden we dit alles achter de rug en konden we rustig ergens gaan zitten. Maar eerst zijn we wat te drinken en eten gaan halen omdat we nog niet hadden ontbeten. Om 09.40 uur kwam ons toestel aan taxiën en nadat de passagiers er uit waren  begon men om 10.00 uur al met instappen. Het leek alsof het toestel niet helemaal vol was, want toen wij mochten instappen, om 10.15 uur, stonden er bijna geen mensen meer aan de gate. Maar in het laatste kwartier voordat de vlucht zou vertrekken kwamen er nog hele families aanlopen en bleek het toestel toch vol te zitten. Nadat iedereen een stoel had gevonden konden we eindelijk om 10.45 uur vertrekken. De vlucht naar New York zou, volgens de piloot iets sneller gaan waardoor we toch om 13.30 uur aan de gate zouden staan. De vlucht is verder goed verlopen en inderdaad stonden we om 13.30 uur aan de gate van JFK airport. Nadat we de koffers hadden opgehaald, die er gelukkig weer alle vier waren, zijn we naar de uitgang gelopen. Hier staan een rij gele taxi’s te wachten. En nadat je doorgeeft met hoeveel personen je bent krijg je een kaartje en loop je naar de eerste vrije taxi. De chauffeur probeerde alle koffers en tassen in de achterbak te krijgen. Helaas lukte dat niet. Maar niet getreurd, 1 koffer ging op de voorstoel. Alle drie ingestapt op de achterbank en rijden maar richting Manhattan. Het was toen 13.45 uur. Na een rit van ongeveer 45 minuten kwamen we aan bij ons hotel wat echt recht tegenover Madison Square Garden ligt. Eerst in de rij staan voor het inchecken. Het hotel heeft namelijk 1700 kamers dus kan je ook wel verwachten dat er af en toe een rijtje staat voor de incheckbalie. Na ongeveer 20 minuten was dat ook gelukt en hadden we kamer 1786 voor de komende 3 nachten gekregen. Met de lift naar de 17 e verdieping en de koffers op onze kamer gebracht. De kamer is wel de grootste kamer die we deze vakantie gehad hebben maar ook de oudste. Maar het ziet er redelijk uit. Nadat we ons omgekleed hebben zijn we eerst wat gaan eten. Simone voelde zich tijdens de taxirit een beetje misselijk en dat kwam waarschijnlijk door haar lege maag. Om de hoek van het hotel zit een Mac dus daar maar even wat gegeten. Hierna even gekeken bij het Madison Square Garden maar deze was helaas dicht. Om de hoek van het hotel zie je wel al het Empire State Building liggen. Daar het weer vandaag redelijk is, het is bijna wolkeloos maar het is wel een beetje heiig, en we niet weten hoe het weer de rest van onze tijd hier zal zijn, besluiten we nu maar om van het uitzicht boven te gaan genieten. Om boven te komen moet je wel eerst door de veiligheidscontrole en in de rij staan voor een kaartje. Het is net of je weer in Disneyworld staat met die rijen. Na het kaartje kopen gaat het sneller. De lift die ons naar de 80^e verdieping brengt kunnen we zo inlopen. Vanaf de 80^e verdieping moet je weer met een lift voor de laatste 6 verdiepingen. Hier is de wachttijd ongeveer 25 minuten. Er is echter een alternatief. Met de trap. Dit doen we dan ook en een aantal minuten later staan we 86 verdiepingen hoog van het uitzicht te genieten. Het zicht is redelijk tot goed. Je kan in de verte het vrijheidsbeeld zien liggen en je kijkt ook tot in de staat New Jersey. Het is mooi om te zien hoe klein alles is als je zo hoog staat, en hoe knap het eigenlijk is dat in de tijd dat dit gebouw gebouwd is men dit in zo’n korte tijd heeft gedaan (410 dagen). Nadat we ongeveer anderhalf uur van alle kanten van het uitzicht hebben genoten zijn we weer naar beneden gegaan. Nadat we het gebouw verlaten hadden zijn we terug gelopen naar het hotel. Hier hebben we even gerust waarna we op zoek zijn gegaan naar een restaurant voor het avondeten. Van mijn zus hadden we een naam en een adres gekregen van een restaurant waar zij, tijdens hun vakantie, goed hadden gegeten. Alleen is het wel makkelijk als je dat adres dan ook mee neemt vanaf de hotelkamer. Maar ik wist nog wel ongeveer waar het moest liggen en toen ik op een gegeven moment een restaurant zag met de naam Junior’s wist ik dat deze het moest zijn. Hier hebben we lekker gegeten. Simone voor de verandering weer eens een Ceasar salad en Tom en ik een hamburger. Dit was er dan wel een die je, door het formaat, niet op een normale manier kon eten. Na het eten zijn we lekker terug gelopen naar het hotel en zijn we, na het kijken van deel 3 van Lord of the Rings, heerlijk gaan slapen.

Vandaag onze laatste hele dag in Miami. Ik werd om 09.00 uur wakker en nadat ik gedoucht was en aangekleed ben ik samen met Simone op zoek gegaan naar een supermarkt voor ons ontbijt. Dit vonden we een paar honderd meter verder. Hier had men ook verse broodjes die men ter plekke voor je klaarmaakt. We kozen 1 heel stokbrood (1 feet) met rosbief en kaas, 1 heel stokbrood met kalkoen en kaas en een ontbijt stokbrood. Hier gooit men dan scrambled eggs met bacon op. Bij de andere broodjes kan je dan ook nog kiezen wat voor rauwkost je er allemaal op wil. Soms doen ze er zoveel bij dat je brood nauwelijks nog dicht te vouwen is.

Nadat we terug waren in het hotel en Tom ondertussen ook aangekleed was hebben we ontbeten. Hierna zijn we lekker bij het zwembad gaan liggen voor een laatste dag luiervakantie. In de middag hebben we ook nog even in de fitnessruimte aan onze conditie gewerkt. Ondanks de airco in deze ruimte ga je hier toch wel van zweten. De kinderen hielden het wat langer vol dan hun vader (conditie van een wijkagent J). Hierna nog lekker even op een bedje in de zon gelegen. Om 16.30 uur zijn we lekker naar boven gegaan om te douchen. Om 18.00 uur zijn we al gaan eten. Daar we gisteren heerlijk in het hotel restaurant hadden gegeten, hadden we besloten om hier vanavond weer te gaan eten. Simone heeft vandaag de 4-star burger genomen. Tom heeft chicken fajitas genomen. Dit was een soort heet pannetje wat geserveerd werd met tortilla’s. Ikzelf had een soort biefstuk met een champignon-vleessaus. Ook deze keer hebben we weer alle drie heerlijk gegeten. Als toetje hadden we alle drie een stuk warme appeltaart. Toen we dit achter de kiezen hadden konden we geen pap meer zeggen. Hierop besloten we maar om naar de kamer te gaan en om het 2^e deel van Lord of the rings al liggend op het bed te gaan kijken. Tijdens de veelvuldige reclames hebben we ondertussen de meeste spullen ingepakt zodat we morgenochtend niet meer zoveel hoeven in te pakken. Nadat de film was afgelopen zijn we lekker gaan slapen. Morgen gaat om 06.15 uur voor het eerst in drie weken weer een wekker. Zal wel wennen zijn.

Vandaag weer kunnen uitslapen (of is het gewoon het late naar bed gaan?) tot 09.00 uur. Om 09.30 uur maar eens de kids proberen wakker te krijgen. Om 11.00 uur was iedereen gewassen en aangekleed en konden we op pad. Vanaf de kamer gebeld of men de auto wilde klaarzetten en toen we even later beneden kwamen stond ons zilveren monster reeds te wachten op de oprit van het hotel. Vandaag willen we in ieder geval een rondrit/vaart gaan doen met Duck Tours (http://www.ducktoursmiami.com/). Hierbij ga je, over de weg, in een soort amfibievoertuig door een klein gedeelte van Miami (voornamelijk Soutbeach en langs de haven) en met hetzelfde vaartuig vaar je langs Star Island en langs Hibiscus Island. Dit zijn 2 eilanden waar aardige huisjes van de rich en famous van de USA op staan. Na eerst een plekje voor de auto gevonden te hebben zijn we eerst deze trip gaan boeken bij het kantoor op Washington Avenue. We konden op de eerstvolgende tour, die van 13.00 uur, mee. Hierna zijn we in de buurt een ontbijt gaan scoren. Op Lincoln Av. vonden we een klein tentje waar we een ontbijt van 2 eieren, bacon, brood en koffie konden meenemen voor $4,75 (voor dit bedrag kon je in Kissimmee je voleten aan een heel buffet, maar dat zijn we daarna ook niet meer tegen gekomen). Tom en ik hebben dat genomen en Simone bestelde een chicken sandwich. Toen we dit meekregn hebben we dat even verderop op straat staan opeten dar we nergens een bankje konden vinden. Hierna bij de footlocker naar binnen want daar had Tom mooie Air Jordan basketbalschoenen zien staan. Deze keer hadden ze gelukkig wel zijn maat en is hij gelukkig geslaagd. Weer iets wat van het boodschappenlijstje af kan. Aan de verkoper verteld dat we de schoenen na onze rondrit/vaart kwamen ophalen. Hierna nog even rondgelopen en in een andere sportzaak nog gekeken. Ook kwamen we een Starbucks tegen dus eindelijk een normalen bak koffie kunnen kopen. Hierna was het alweer tijd om terug te lopen naar het Duck Tours kantoor. Daar aangekomen konden we gelijk doorlopen naar onze bus-boot. nadat iedereen aan boord zat vertrokken we voor onze tour. Na een tien minuten rijden waarbij we langs een aantal gebouwen kwamen waar onze gids wat over vertelde reden we langs de pier waar aan de overkant de cruiseschepen aangemeerd lagen. Er lagen 3 grote boten. Vervolgens zijn we naar een punt van de haven gereden waar onze bus een boot werd en hierna voer hij door de haven langs een aantal mooie huizen. Over een aantal vertelde hij wie daar woonde (o.a. Gloria Estefan) of had gewoond (o.a. Elisabeth Taylor en Shak O’neill). Al varend weer naar het punt waar we weer konden gaan rijden en vervolgens via het art deco district en over d Oceandrive weer terug naar ons startpunt waar we na 90 minuten weer aankwamen. Al met al een leuke tocht waarin je een hoop te zien kreeg. Hierna terug naar de Footlocker om de schoenen van Tom te betalen en op  te halen. Nadat dit geregeld was terug gelopen naar de auto en weer naar het hotel gereden. Hier weer netjes de auto afgeleverd en daarna zijn Tom en Simone nog even gaan zwemmen. ‘s Avonds hebben we deze keer heerlijk in het hotel gegeten. Hierna hebben Tom & Simone om 21.00 uur op de tv heerlijk Lord of the Rings liggen kijken en ik was een beetje moe en ben lekker gaan knorren. Natuurlijk werd ik om een uur of 23.00 al weer wakker en heb ik ook nog even het eind van de film kunnen zien. Hierna zijn de kids gaan slapen en was ik over mijn slaap heen en daarom zit ik nu maar de weblog bij te werken om 01.00 uur.

Vandaag heb zelfs ik uitgeslapen. Ik werd om 08.45 uur pas wakker. Snel nog even wat foto’s toegevoegd aan het verslag van gisteren. Het internet deed het nu weer normaal. Om 09.30 uur de kids wakker gemaakt en na het gebruikele tafereel van douchen, haren op volgorde leggen (voor wie zou dat nou gelden?) en aankleden, hebben we op de kamer ontbeten met een heerlijke fruitsalade en een glaasje sap. Hierdoor zijn de benodigde vitamines voor vandaag ook weer binnen. Na het gebruikele ritueel van uitchecken vertrokken we om 10.30 uur vanaf ons hotel voor een trip van 250 kilometer naar hotel Four Points by Sheraton in Miami Beach (http://www.starwoodhotels.com/fourpoints/property/overview/index.html?propertyID=862). Volgens TomTom gaat dit reisje ongeveer 4,5 uur duren en zullen we rond 15.00 uur aankomen. Dat kan ook niet anders het die stukken waar je niet harder mag dan 45 mph. Onderweg nog even  gestopt om te tanken. Daar durven ze hier trouwens wel wat meer voor te vragen dan op het vasteland van Florida. Per gallon scheelt het ongeveer 20 dollarcent. Voor $20 in de tank gegooid, want hij hoeft niet meer vol want ik mag de auto met een lege tank inleveren. Ook onderweg nog even gestopt voor de lunch. Deze keer weer bij de Wendy’s. Hierna in een keer doorgereden naar Miami. In de buurt van Miami werd het een stuk drukker op de weg maar we hebben bijna niet stilgestaan. Om ongeveer 15.00 uur parkeerde we onze auto voor het hotel. De sleutels konden we gelijk inleveren omdat men gebruik maakt van valet parking. Na het inchecken naar de 7e verdieping. Helaas zitten we aan de straatkant. Upgraden kon niet omdat het hotel vol zit. Maar onze kamer ziet er netjes uit. Nadat de koffers naar de kamer waren gebracht werden de zwempakken uit de koffer gehaald en zijn Tom & Simone nog even gaan zwemmen in het zwembad van het hotel. Vanuit de tuin van het zwembad loop je zo het strand op en kan je zo de Atlantische Oceaan inlopen. Dit nog maar niet gedaan. Om 17.30 uur naar boven om te douchen en hierna naar South Beach gelopen. Dit is vanaf ons hotel (ligt bij de 43e street) ongeveer 20 minuten lopen tot het art deco district. Hier een restaurant  gevonden aan Oceandrive, Medi south Beach. We hebben lekker aan de straatkant een tafeltje genomen. Gelukkig zaten we onder een grote parasol want na een paar minuten brak er een tropisch buitje los. De straat stond binnen een paar minuten blank. Na 10 minuten was het weer droog. We hebben lekker gegeten. Simone had een Ceasar salad, Tom had Thai Chicken en ik Chicken Curry. Alledrie hebben we goed gegeten. Toen we net afgerekend hadden begon het weer te hozen. Dit keer bleef het doorgaan en de straten stonden in een mum van tijd blank. Hierop maar besloten om een taxi te nemen terug naar het hotel. Op de weg terug reden we door soms snelstromende rivieren. Gelukkig zaten we droog en door de drukte duurde het ongeveer 10 minuten voordat we weer bij ons hotel waren. Hier lekker nog even tv gekeken (deze keer pirates of the carribean en in de reclameblokken de Olympische spelen) en de weblog bijgewerkt. Van de huishoudelijke taken ook nog even een klein wasje gedaan. Morgen gaan we eens verder kijken wat we gaan doen. We willen in ieder geval een tour door de stad maken. Welterusten voor nu.

Vandaag werd ik na een lekker nachtje geslapen te hebben om 08.00 uur wakker. In de ochtend ben ik eerst naar Publix geweest om ons ontbijt te halen. Dit nadat ik eerst bij de receptie onze uitstapje voor vandaag geregeld had. Vanmiddag gaan we om 12.00 uur met de hotelbus mee naar de binnenstad en daar vertrekken we om 13.00 uur voor een drie uur durende tocht waarin we gaan snorkelen en dolfijnen gaan spotten. Volgens de vrouw bij de receptie was de kans op dolfijnen best wel groot omdat de beesten de afgelopen dagen door de storm weinig boven water waren geweest.

Na het ontbijt heb ik nog wat de weblog van gisteren bijgewerkt en om 11.45 uur zijn we naar beneden gegaan. Na met de hotelbus afgezet te zijn bij de haven hebben we ons gemeld bij Sunny Tours. Deze gaven aan dat we om 12.45 uur aan boord konden gaan. Ondertussen ons alvast ingesmeerd en na een kwartiertje konden we aan boord. In totaal waren we met zeven mensen aan boord. Een vrouwelijke kapitein/stuurvrouw en een vrouw die haar hulpje was. Verder nog een stel Fransen en wij met z’n drieën. Dus genoeg ruimte om lekker ruim te zitten. Nadat eerst de veiligheids instructies waren uitgelegd voeren we naar open zee. De stuurvrouw vertelde dat we eerst naar dolfijnen gingen zoeken en dat we daarna gingen snorkelen. Ze had een aantal plekken waar men vanochtend dolfijnen had gezien en de meeste waren redelijk dichtbij de kust. Dit kwam volgens haar door de storm van afgelopen week. Na dat we 5 minuten hadden gevaren en net goed en wel de haven uitwaren werden de eerste dolfijnen al gespot. De vrouw bleef op redelijke afstand maar de dolfijnen kwamen ook wel uit zich zelf dichterbij. Het was een heel mooi gezicht. Sommige dolfijnen sprongen echt uit het water. Op een gegeven moment waren er wel een stuk of 15 dolfijnen her en der om ons heen aan het zwemmen. Na ongeveer 50 minuten zijn we verder gevaren richting de plek waar we gingen snorkelen. Normaal gesproken vaart men dan naar het barrier rif wat in de Atlantische  oceaan ligt. Maar door Fay was daar nu nog steeds geen zicht. Daarom voer ze nu naar een plek recht voor de kust van de haven   van Key West waar een aantal mangrove eilandjes liggen. Voor die eilandjes liggen stukken waar ook koraal groeit maar waar ook veel sponzen in het water groeien. Het water daar is maar ongeveer 1,5 tot 2 meter diep. Nadat we aankwamen na ongeveer een 15 minuten varen kregen we eerst instructies hoe te handelenin het water. Niet de bodem aanraken bijvoorbeeld want dan zou je met je zwemvliezen de sponzen of het koraal kunnen beschadigen. Verder niets meenemen vanuit het water en ng een aantal zaken. Vond dat wel goed dat dit zo gedaan werd. Toch een teken dat ze hier wel om het milieu geven en de natuur de natuur willen laten. Nadat we allemaal een vest aangekregen hadden (verplicht voor de veiligheid) en onze zwemvleizen en duikbril met snorkel hadden gekregen konden we het water in. Het zicht was hier goed. En direct zag je al een aantal vissen in soms mooie kleuren. Ook zag je diverse soorten koraal en sponzen. Hier hebben we een aardig tijdje in het water gelegen en lekker rond gezwommen. We hebben ook nog een barracuda voorbij zien zwemmen. Simone had het ideen dat deze eng uitziende vis haar achterna kwam zwemmen en koos ervoor om lekker aan boord van de boot te gaan. Het beest wat vergeleken met de andere vissen wel groot was (ik denk dat hij zo’n 70 centimeter lang was) was wel indrukwekkend. Om ongeveer 14.45 uur zijn Tom en ik er ook uitgegaan. Om 15.00 uur vertrok de boot weer richting Key west. Toen we Key West weer aardig genaderd hadden kwamen we nog een aantal dolfijnen tegen. Hier hebben we nog even rondgedobberd en na een tijdje zijn we verder gevaren richting de haven. Hier kwamen we om 15.45 uur aan. Na in de haven nog wat  gedronken te hebben kwam de bus ons om 16.20 uur weer ophalen. In het hotel lekker het zeewater van ons afgedouched en hierna om 18.00 uur weer de bus naar het centrum genomen. Hier  hebben Tom en ik lekker onbeperkt King Krab voor $19,99 gegeten in een eetentje in de haven wat ons geadviseerd was door de stuurvrouw van de boot vanmiddag. Daar Simone niet van krab houd heeft zij een hamburger genomen, die gelukkig ook lekker was. De krab was wel hard werken. Je kreeg namelijk alleen de poten van die beesten. deze poten waren soms wel 30 cm lang en zitten vol met stekels die soms best pijn doen. We kregen er wel een notenkraker bij maar het meeste delen van de poten kon je met je vork wel kapotkrijgen. toen ons 1e bakje leeg was werd er keurig weer een nieuwe bak neergezet. Daar het erg druk was in het restaurant (dit onbeperkt krab eten is alleen op woensdag) gingen er aardig wat schalen met krab langs. Na een bak of 4 zijn wij gestopt. Na afgerekend te hebben zijn we nog even naar de zonsondergang wezen kijken. Hier  kwamen we ook weer de familie uit Nieuwkoop tegen waar we gisteren ook mee gegeten hadden. We hebben nog even naar de straatartiesten gekeken en wilden toen wat gaan drinken. Onderweg kwamen we echter nog een kraampje tegen waar je henna tattoos kon laten plaatsen en zowel Esther als Simone hebben een tattoo boven hun enkel laten zetten. Simone heeft een ying-yang teken met daarop een dolfijn op boven haar enkel staan nu. ziet er erg leuk uit. Toen dit achter de rug was zijn we nog wat gaan drinken. Na dit drankje hebben we afscheid genomen en zijn wij weer naar de hotelbus gelopen. Misschien komen we elkaar in Miami nog tegen want ook zij vertrekken  morgen richting Miami en zullen daar dan ook 3 nachten zijn. Met de bus van 22.10 uur zijn we lekker naar het hotel gereden en hier nog even de Olympische Spelen gekeken en de weblog bijgewerkt.

  Toen we gisterenavond gingen slapen plenste het al behoorlijk. Maar toen ik om 04.00 uur wakker werd en even naar buiten keek, regende het nog harder en aan de waterstanden op het terrein te zien was het nog niet droog geweest. Fay hield dus aardig huis. De wind echter vond ik wel meevallen op dat moment. Om 06.30 uur was ik weer wakker (van wie heb ik dat toch dat slechte slapen?) en plenste het nog steeds. Ook viel het van de dakrand met bakken op onze gallerij. Kennelijk kon de regenpijp het niet aan en werd het overtollige water over de dakrand heen geblazen. Het werd ook al een beetje licht en volgens mij was er van het strand van 200 meter breed weinig meer over en stond dit ook voor een groot deel onder water. Ook nu vond ik de wind wel weer meevallen. Gelijk maar even het Weather channel kanaal opgezet op de tv. Daar bleek dat fay vannacht inderdaad thv Ft.Myers aan land was gegaan. Misschien was dat wel de reden dat het niet zo hard gewaaid heeft. Vaak zie je namelijk dat het om het centrum heen harder waait dan in het midden. Ook zag ik op de tv dat de windsnelheden lang zo hoog niet waren geweest als wat men verwacht had. wel kon ik daar zien dat er inderdaad een hoop water was gevallen. Op sommige plaatsen wel 20 tot 30 cm. Na al dit nieuws nog maar even teruggekropen onder de lakens daar de kids nog volop in dromenland lagen. Om 08.00 uur ben ik er toch maar uitgegaan en heb mij alvast gedouched en aangekleed. Hierna de kids wakker gemaakt. Samen ons gisteren gehaalde noodrantsoen (broodjes met pindakaas) als ontbijt naar binnen gewerkt met een glaasje vruchtensap. Na dit heerlijke ontbijt de laatste spullen in de koffers gedaan en alles in de auto geladen. Helaas had men gisteren, vanwege Fay, de lift uitgeschakeld, dus moesten de koffers 2 trappen af gedragen worden, wat alweer de zweetklieren van mij wakker maakte. Ook nog even een Nederlandse familie die een verdieping onder ons zaten en welke ook vandaag naar Key west afreizen voor ons vertrek gesproken. Zij hadden al gebeld met hun hotel in Key West en daar was alles weer in orde. Het hotel was weer open, de zon scheen alweer, alleen er was nog een beetje wind, had men verteld. Na deze goede berichten zijn we, na uitgechekd te hebben, om 10.00 uur vertrokken voor een reis van 450 kilometer. TomTom gaf aan dat we om ongeveer 16.20 uur zouden aankomen. Een lekker tripje voor de boeg dus. En die tijd is berekend op normaal weer natuurlijk. En ik had geen idee wat we onderweg nog zouden tegenkomen van Fay. Toen we net wilden gaan rijden belde mijn zus om mij te feliciteren met mijn 44e verjaardag. Bij hun was het in Kroatië gelukkig wel mooi weer. Hierna echt vertrokken. Het eerste half uur regende het nog, maar het werd wel steeds minder. Toen we ongeveer bij Naples waren werd het zelfs droog. Vanaf Naples was het een oversteek naar de oostkust van Florida van bijna 200 kilometer. we hadden gekozen voor de Highway 41 en niet voor de Interstate 75. Hierdoor konden we wel minder hard rijden, maar we hadden wel het idee dat we daar wat meer konden zien. Ook omdat de 41 echt recht door de Everglades heen gaat. Het idee was om bij een aantal plekken te stoppen onderweg. Al snel bleek dat alle visitors points afgesloten waren. Ook weer dankzij Fay. Hierdoor hebben we alleen halverwege even een plasstop gemaakt en zijn we wel even bij een indianendorp gestopt. Hier was echter alleen een souvenirwinkel open. Hier even gekeken en uiteindelijk met 3 alligator handjes naar buiten gekomen (altijd makkelijk om je rug te krabben). Vervolgens weer verder gereden richting Miami. Het weer was ondertussen echt opgeknapt. er kwam zelfs een beetje blauw tussen de wolken tevoorschijn. Wel viel er af en toe nog een pittig buitje maar dat mocht de pret niet drukken. Voor Miami zijn we afgebogen naar het zuiden en daar het toen al over 12.00 uur was begonnen ook onze magen een beetje te knorren. Wij, op advies van Leon en Petra, op zoek naar ene Arby’s voor een heerlijk broodje Roastbeef. Maar allerlei tenten kwamen voorbij maar geen Arby’s. Ondertussen waren we de kustlijn al gepasserd en reden we al in Key Largo. Opeens zag in, in tegengestelde richting een Arby’s verschijnen. Snel gekeerd bij de volgende afslag en de auto geparkeerd. Het was ondertussen al 13.00 uur geweest en we hadden echt trek. Binnen alledrie een broodje roastbeef besteld en inderdaad, Leon en Petra, als jullie dit lezen, het advies was goed, het broodje vonden Tom en ik heerlijk. Simone wil de volgende keer liever weer wat anders maar er zal nog wel een keer een stop gemaakt worden bij Arby’s deze vakantie. Na deze lunchstop verder gereden voor de laatste 200 kilometer. Ongelofelijk eigenlijk dat je 200 kilometer over een tweebaansweg moet rijden om bij een plaatsje te komen wat tussen de Golf van Mexico en de Atlantische oceaan inligt. Het uitzicht op de weg er naar toe was soms wel heel mooi. De kleur van het water is eigenlijk niet te beschrijven. Het ziet er uit als heel fel groen/blauw water. Dit is vooral in het begin zo mooi. Verderop richting Key West wordt het water weer wat normaler van kleur. Daar de snelheid die je mag rijden meestal maar 45 mph is (ongeveer 70 kilometer p/u) en soms 55 mph (90 km p/u) is gaat het ook niet zo snel om die 200 km af te leggen. Maar om ongeveer 16.00 uur waren we toch waar we wilden zijn, het DoubleTree Grand Key Resort (http://doubletree1.hilton.com/en_US/dt/hotel/EYWDTDT-Doubletree-Grand-Key-Resort-Florida/index.do). Na ingechekt te hebben lekker naar onze kamer. Was weer een erg mooie kamer. Dat kan ook niet anders volgens mij, als je tot de Hilton Group behoort. Bij het incheken kregen we alledrie een heerlijk warm chocolate chip cookie. de gedachte daarachter is simpel. Cookies zijn warm, persoonlijk en uitnodigend, precies wat het hotel wil zijn. Maakt mij niet uit maar het cookie was heerlijk. Hierna even bij het zwembad gekeken. Zag er mooi uit maar even later viel er weer een bui, dus vandaag maar niet zwemmen. Normaal gesproken heeft het hotel een tijdschema waarop een bus van het hotel je naar downtown Key West brengt. Maar doordat er gisteren helemaal geen gasten meer waren en vandaag de eerste gasten weer binnendruppelen konden we bij de receptie aangeven wanneer we naar de binnenstad wilden gaan. Om 17.00 uur werden we netjes met de hotelbus afgezet in het centrum van Key West. De chauffeur gaf aan dat wij konden bellen als we weer opgehaald wilden worden. Vervolgens lekker rond gewandeld in het centrum. We zijn o.a. door Duvalstreet gelopen met allemaal leuke panden uit de 18e en 19e eeuw. Volgens de chauffeur van het hotel zijn deze panden rustig een miljoen dollar of meer waard. Sommige worden ook speciaal niet opgeknapt en zien er erg vervallen uit omdat ze anders meer waard worden en men meer belasting moet gaan betalen. Ook zijn we bij het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten geweest, het Southernmost Point. Dit ligt slechts 90 mile van Cuba af. Hierna zijn we naar de andere kant gelopen, naar het Mallory Square. Hier is de zonsondergang het mooist te zien en treden hier allerlei artiesten op die hun kunsten vertonen, zoals degenslikken en een boeienkoning die de kettingen om zijn lichaam afdeed op onverklaarbare wijze. Na de zonsondergang die ook hier heel mooi was, kwamen we de familie tegen die vanaochtend ook nog in Ft Myers in ons hotel zaten. We zijn hierna, samen met hun wezen eten in een lekker eettentje in Duval Street. Na het eten nog wat winkeltjes bekeken en hierna weer naar het punt gelopen waar de bus ons had afgezet eerder vandaag. Hier het hotel gebeld en daar vertelden men dat de bus reeds onderweg was om anderen gasten op te halen. Na een aantal minuten was de bus bij ons welke ons weer naar het hotel bracht. Hier lekker nog even tv gekeken en daarna lekker gaan slapen. 

Vanmorgen weer vroeg wakker. Om 07.30 uur even naar buiten gekeken en het zag er gelukkig redelijk uit. Het was droog en half bewolkt. Toch nog maar even terug in bed gegaan. Om 09.00 uur uiteindelijk opgestaan. Buiten was het personeel van het hotel de stoelen en tafels aan het opstapelen en hierna werd alles vastgezet met touwen. Verder werden alle spullen die niet vast staan weggehaald. Een gek gezicht een leeg terras en een zwembad zonder stoelen en ligbedden er om heen. Na gewassen en aangekleed te zijn ben ik weer naar de supermarkt gegaan, na eerst even bij de receptie langs gegaan te zijn. Die hadden op mijn vraag om advies om te vertrekken of te blijven weinig antwoorden. Daarom maar besloten om te blijven en doorgereden naar de supermarkt. Na terugkomst de kids uit het bed getrommeld. Het weer is nog steeds goed. Even ontbeten en om 12.00 uur weggereden voor een uitstapje naar de Everglades om een ritje met een airboat te gaan maken. De dichtsbijzijnde vanaf Ft. Myers is bij het plaatsje Immokalee. Volgens TomTom was dit ongeveer 2 uur rijden. Onderweg begon het wel te regenen maar nog niet erg hard, dus toch maar besloten om door te rijden. Met de wind viel het helemaal wel mee, de bomen bewogen bijna niet. Om ongeveer 13.45 uur kwamen we aan bij Lake Trafford Marina. Van de buitenkant zag het er niet erg gezellie uit. Het was wel opgehouden met regenen, althans er viel alleen nog af en toe een druppel. Binnen gevraagd of er nog een airbaot tour zou zijn. Na enig overleg tussen de diverse bestuurders van de airboat werd er gezegd dat het nog wel mogelijk was. Om 14.00 uur zou er nog een vertrekken. Daar er voor de rest geen liefhebbers meer waren hadden we dus een privetocht. Om iets voor 14.00 uur mochten we opstappen. Het bankje waar wij op konden gaan zitten werd drooggeveegd en we kregen alledrie een soundbarrier voor de herrie van de motor uitgereikt. De chauffeur van de boot zit achterop op zo’n boot en nadat hij was gaan zitten en de motor had gestart voeren we langzaam weg. Toen hij op het open water was gaf hij gas. En dan begrijp je ook waarom hij die soundbarriers heeft gegeven. Wat een herrie maakt zo’n apparaat. Al snel minderde hij vaart om vervolgens de struiken in te varen. Bij elke struik waar hij overheen vaart komen er ongeveer 50 muggen tevoorschijn en ander vliegend gespuis. Het was ondertussen wel weer zachtjes gaan regenen maar dat mocht de pret niet drukken. Tijdens het varen vlogen er steeds allerlei vogels weg en na ongeveer 10 minuten kwamen wij onze eerste alligator tegen die  probeerde weg te duiken toen hij de boot hoorde aankomen. Wat een gaaf gezicht zo’n beest in het wild. In bijna een uur is onze kapitein van de airboat zo het hele meer rondgevaren. In totaal hebben wij 8 of 9 alligators gezien, en een hele berg vogels en ook de mangrove  bomen waren mooi om te zien. Het was een hele leuke ervaring die we zeker niet hadden willen missen. En we hebben er goed aan gedaan om het vandaag te doen. Tijdens de tocht merkten we wel dat het een beetje was gaan waaien maar dat stelde nog niets voor. De terugtocht duurde iets korter doordat we lekker door konden rijden. Hoe meer we naar Ft. Myers reden hoe beter het weer werd. Toen we om 16.45 uur Ft.Meyers Beach binnenreden hebben we eerst de benzinetank weer vol gegooid voor het geval we plotseling moeten vertrekken en er dan geen bezine meer te krijgen is misschien. Simone is nog even gaan zwemmen. De enige mensen die met dit weer nog in het water liggen zijn Nederlanders. Want ze lag samen met nog 3 Nederlanders in het zwembad. Na het zwemmen hebben we ons omgekleed zodat we een beetje op tijd konden eten. We wilden namelijk aan de overkant van het hotel gaan eten en dat wilde ik lopend doen omdat onze auto op een van de weinige overdekte plaatsen stond en ik hem daar niet meer wilde weghalen, aangezien er dan gelijk iemand anders zijn auto neer zou zetten, en ik dan morgenochtend in de stromende regen de koffers in de auto moet gaan leggen. En aangezien het volgens het Weather Channel vanaf ongeveer 20.00 uur harder zou gaan regenen wilde ik voor die tijd gegeten hebben. Het restaurant waar we gegeten hebben is genaamd "Charley’s Boat House Grill". Tom & Simone de Teriyaki Steak genomen en ik de Baseball Sirloin, die zo genoemd wordt om zijn dikke ronde vorm. Verder konden we lekker bij het saladebuffet een bord vullen, wat we ook alledrie gedaan hebben. Dus met de vitamines zit het wel weer goed. Het vlees was van ons alledrie heerlijk en de rest was ook goed. Na het eten teruggelopen naar het hotel. Het regende een klein beetje maar we hadden gelukkig onze regenjassen aangedaan. Op de kamer lekker tv gekeken en alvast de koffers zoveel als mogelijk ingepakt. In de loop van de avond begon het harder te waaien en meer te regenen. Op dit moment (22.30 uur) plenst het al een aardige tijd.  Ik ga nu slapen want misschien moeten we er wel vannacht uit.

  Vanmorgen om 08.00 uur wakker. Even naar buiten gekeken en daar zag ik een blauwe lucht boven een rustige zee. Je zou niet zeggen dat er een tropische storm onderweg is naar dit mooie stukje Florida.  Nadat ik gewassen en aangekleed was, en de kids met geen mogelijkheid uit hun bed waren te krijgen, ben ik maar even alleen naar de Publix gegaan om ons ontbijt op te halen. Bij binnenkomst in de Publix kon je duidelijk zien dat men hier ook Fay verwacht. Er stond een pallet met gallons water bij de ingang en ook een pallet met kleine flesjes water. Van de laatste gelijk maar een tray in mijn winkelwagentje gelegd. Na de boodschappen gedaan te hebben waren de kinderen gelukkig aangekleed toen ik terugkwam. Na het ontbijt zijn we met de auto vertrokken richting Sanibel en Captiva Island. Dit zijn 2 eilanden die voor de kust van Fort Myers liggen welke via een brug met het vaste land verbonden zijn. Na $6 betaald te hebben voor de tol mochten we de brug over. Op de brug zie je de mangrove bossen al die voor de kust van de eilanden liggen. Na op Sanibel Island aangekomen te zijn zijn we eerst doorgereden naar het kleinere Captiva Island. Hier hebben we een plekje gevonden waar we bijna alleen op het strand waren. Hier hebben we een tijdje gezwommen en schelpen langs de kant gezocht. Daar het best wel warm was zijn we na een dik uur maar weer in de auto gestapt. Daar we het verste punt al bereikt hadden was dit eigenlijk al weer de terugweg. Onderweg zijn we op Sanibel Island nog een kijkje wezen nemen in het Shell Museum. Dit heeft niets met onze Brits-Nederlandse oliegigant te maken maar is het plaatselijke schelpen museum (http://www.shellmuseum.org/). Hier hebben we even rondgekeken. Het museum is niet zo groot maar was wel leuk om even gezien te hebben. Hierna hebben we onderweg terug naar het hotel nog een schelpenwinkel bezocht waar er op deze 2 eilanden genoeg van zijn. Simone heeft een hangertje met een haaientand gekocht en nog wat klein spul. Ook onderweg kwamen we nog een outlet shopping mall tegen. Hier nog even in de Tommy Hilfiger binnen geweest en na een halfuurtje kwamen we daar weer uit met voor de kids ieder een t-shirt en voor vader 2 broeken, 2 overhemden en ook een t-shirt. Wat kan het soms toch oneerlijk verdeeld zijn in de wereld. Toen we dit hadden gehad zijn we doorgereden naar het hotel. Hier hebben Tom & Simone nog even in het zwembad gedobberd terwijl ik op internet de site van het National Hurricane Centre (http://www.nhc.noaa.gov/) nog even bekeken heb. De richting van Fay is nog niet erg zeker. Het blijft afwachten dus. Heb nog even gepraat met een Nederlands stel die morgen zouden vertrekken naar Key West. Deze hadden besloten om ipv hun 2 dagen op Key West hier er maar 2 dagen aan vast te plakken. Dit omdat hun hotel geëvacueerd werd. Volgens mijn berekeningen is de storm alweer voorbij als wij naar Key West vertrekken. Morgen nog maar eens kijken hoe het ervoor staat.

Vanavond hebben we lekker weer in het centrum van Fort Myers Beach gegeten. Deze keer ook maar eens een foto gemaakt van de zeer grote bekers limonade die men hier krijgt. En als je al de kans krijgt om deze beker leeg te drinken, vullen ze hem ook nog eens voor je bij. De hamburger van Simone was van ongeveer hetzelfde formaat.

Hierna weer terug naar het hotel met het gebruikelijke Olympische Spelen kijken en de weblog bijwerken.

Vandaag weer gewekt door de zee. Dit keer omstreeks 08.00 uur. Alleen vandaag betekent dit, dat we de koffers weer moeten inladen en weer doorreizen naar onze volgende bestemming. Dit keer wordt het Fort Myers, waar we drie dagen gaan verblijven in het Outrigger Beach Resort (http://www.outriggerfmb.com/). Nadat we allemaal gewassen en aangekleed zijn en als ontbijt een bak fruit leeggegeten hebben, voor de broodnodige vitamines, vertrekken we om 10.30 uur richting Fort Myers. TomTom geeft aan dat de rit 172 kilometer lang zal zijn en dat we daar 2 uur en 20 minuten over zullen doen. Toen we vertrokken was het erg warm maar wel half bewolkt. Toen we ongeveer een half uur onderweg waren trok het langzaam dicht en in de verte was het zelfs aan het onweren. We reden nog wel droog maar naast ons zag je de buien al vallen. Maar lang hielden wij het ook niet droog, en zoals eerder gingen nu ook weer de sluizen open. dat resulteerde op een gegeven moment in hard remmen voor ons. Ik kon gelukkig nog de vluchtstrook op rijden om de auto voor mij te ontwijken en om de auto achter mij niet in onze kofferbak te kijgen. Hierna weer lekker verder gereden. Even verderop een sanitaire stop gemaakt en gelijk wat gegeten bij Wendy’s. Hierna weer verder gereden. TomTom gaf aan dat we nu om 13.30 uur zouden aankomen, en dat gebeurde ook. Bij het inchecken bleek dat onze kamer al klaar was. We kregen echter een kamer vlak bij de weg. Voor een klein bedrag konden we een upgrade krijgen naar een Resort View Room ($10 per nacht). dit maar gedaan. Deze kamer was echter nog niet klaar dus maar even wat gedronken aan de bar. Om 14.00 terug naar de receptie. Hier kregen we de keycard voor onze kamer. Bleek een kamer met zij uitzicht op het strand. Dit was dus wel lekker. Na de spullen boven gebracht te hebben zijn we eerst naar het strand gelopen. Dit is gelijk aan het complex gelegen. Het zand hier is nog witter dan in Sarasota en Clearwater Beach. Het lijkt hier wel wit cement, zo klein zijn de korrels. Even een duik genomen in de zee. het water is hier echt warm. ik denk dat de temperatuur van het water boven de 30 graden is, zo warm voelt het aan. Na even gezwommen en "gesurft" te hebben in de branding zijn we naar het zwembad gelopen. Hier nog even lekker gedobberd en gelegen op een ligbed. Laat in de middag zag ik een aantal mensen met een laptop beneden zitten. Bleek dus dat men hier ook een wifi aansluiting had. Ik kan zelfs vanuit onze kamer internetten. Dat is wel lekker om vanavond de web log bij te werken. Na het douchen en aankleden even de mooie zonsondergang bekeken. Hierna naar een restaurant gezocht. Een stuk van het hotel af zit een stukje van Fort Myers waar allerlei restaurants en winkeltjes zitten. Hier een parkeerplek gezocht en gevonden en daarna zijn we uitgekomen bij een Grieks restaurant. Hier lekker gegeten en gedronken. Daarna weer terug naar het hotel. Onderweg nog even getankt. Je kan goed merken dat de olieprijs weer aan het dalen is. In de tijd dat we hier zijn is de prijs al met 8 dollarcent gedaald tot nu $3,679 per gallon (3,79 liter). Na het tanken, in het hotel voor de verandering weer eens de Olympische spelen gekeken en gelijk de web log bijgewerkt.